PWM

Szukaj
Zaawansowane

  Symboliczne zwieńczenie prac nad wydaniem źródłowo-krytycznym Dzieł Karola Szymanowskiego to wielkie święto polskiej muzyki, chwila, na którą w Polskim Wydawnictwie Muzycznym czekaliśmy blisko 50 lat. Oto możemy wreszcie oznajmić, że spuścizna jednego z najwybitniejszych polskich kompozytorów została udostępniona wykonawcom i melomanom w formie najbliższej artystycznym intencjom Twórcy. Wieloletnie kwerendy w archiwach na całym świecie, wnikliwe badania manuskryptów, drobiazgowe analizy

pierwodruków i śledzenie kompozytorskich komentarzy, zaowocowały publikacją 26 tomów Dzieł w wersji polskiej i 17 tomów w wersji niemiecko-angielskiej. Monumentalne przedsięwzięcie wydawnicze, osiągnięcie muzykologii i rodzimego edytorstwa muzycznego, nie mogłoby jednak zostać ukończone, gdyby nie zaangażowanie i pasja wielu osób. Muzykologowie badali źródła, artyści przeglądali materiał pod względem wykonawczym, tłumacze przekładali komentarze krytyczne, dziesiątki redaktorów, korektorów i kopistów kilku pokoleń dbało o wierność muzycznego zapisu, a drukarze z niezwykłą starannością nadawali publikacjom ostateczny kształt. Nad całością prac czuwała zaś Pani Teresa Chylińska, której oddanie muzyce i osobie Karola Szymanowskiego zasługuje na najwyższe słowa uznania i podziękowania.
W Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie słuchać będziemy muzyki bohatera wieczoru w interpretacji znakomitych artystów. Życzę Państwu nie tylko wspaniałych wrażeń estetycznych, ale nade wszystko tego, by finał prac wydawniczych stał się początkiem nowego rozdziału obecności muzyki Karola Szymanowskiego w światowym życiu koncertowym.

Redaktor Naczelny PWM
Daniel Cichy

 

 

 

 

 

 

 

Koncert odbędzie się w Filharmonii im. Karola Szymanowskiego w Krakowie 18.10.2014, Sobota godz. 19:00

 

Wykonawcy:

Orkiestra Filharmonii Krakowskiej
Michał Dworzyński – dyrygent
Ewa Kupiec – fortepian
Urszula Kryger – alt
Wioletta Chodowicz – sopran
Rafał Majzner – tenor

Repertuar:

Karol Szymanowski
- Uwertura koncertowa E-dur op. 12
- Duet miłosny Hagith i Młodego Króla z opery Hagith op. 25
- Pieśni miłosne Hafiza na głos i orkiestrę op. 26
- IV Symfonia Koncertująca op. 60

Powstałe w 1937 roku, zaledwie dwa miesiące po śmierci Karola Szymanowskiego, Towarzystwo jego imienia za naczelną powinność uznało zabezpieczenie spuścizny po kompozytorze, jej naukowe opracowanie i opublikowanie. Ideę tę podjęło po II wojnie światowej powstałe w 1945 roku Polskie Wydawnictwo Muzyczne. Jako strategiczny cel wyznaczyło sobie publikację dzieł czterech „klasyków muzyki polskiej”: F. Chopina, S. Moniuszki, M. Karłowicza i K. Szymanowskiego. Zamiar szczytny – ogrom pracy niewyobrażalny. Poczynając od zgromadzenia materiałów źródłowych, a więc rękopisów i pierwszych wydań, przez ustalenie założeń i metod pracy źródłowo-krytycznej, aż do zebrania ekipy specjalistów-edytorów, których w praktyce polskiego edytorstwa muzycznego nie było. Powiedzmy otwarcie: wszyscy uczestnicy (muzykolodzy, muzycy, wydawcy) byli debiutantami, uczniami, a bywało (w wypadku techników-sztycharzy), że i wynalazcami. Przypadek Szymanowskiego okazał się ponadto szczególnie trudny, edycja była niewykonalna bez dostępu do rękopisów dzieł i praw autorskich, te zaś należały do Universal Edition w Wiedniu, pierwszego wydawcy polskiego twórcy. Polskie Wydawnictwo Muzyczne musiało zatem podpisać z austriackim wydawcą międzynarodową umowę koedycyjną. A to już była sprawa polityczna. Czas płynął, urzędowa mitręga zdawała się nie mieć końca. Ponieważ jednak potrzeba (i entuzjazm!) jest matką wszelkich poczynań, po latach starań, w 1965 roku ukazał się drukiem zwiastun Dzieł Karola Szymanowskiego, czyli partytura Stabat Mater. Pracom towarzyszyło nieustające poszukiwanie rękopisów (Universal Edition nie wydało wszystkich kompozycji): było to po trosze jak poszukiwanie przez argonautów złotego runa, tyle, że żaden kompas nie wskazywał drogi do owej legendarnej Kolchidy… Rękopisy niespodziewanie odnajdywały się to w Leningradzie, to w Paryżu i Londynie, to znów w Chicago, Waszyngtonie czy Nowym Jorku. Szlak wędrówek owych rękopisów to zapis śladów historii, ludzkich losów i zdarzeń – habent sua fata manuscritti.

Blisko pół wieku zajęła realizacja przedsięwzięcia, jakim było przygotowywanie i publikacja kompletnej kompozytorskiej spuścizny Szymanowskiego: 26 tomów wersji polskiej i 17 wersji niemiecko-angielskiej. Dziś, w 2014 roku, Polskie Wydawnictwo Muzyczne kończy edycję Dzieł Karola Szymanowskiego partyturą opery Hagith.

Spośród czterech „klasyków muzyki polskiej” los dotychczas okazał się łaskawy dla dwóch: Chopina i „największego po Chopinie” – Szymanowskiego. W roku 2010 Polskie Wydawnictwo Muzyczne ukończyło Wydanie Narodowe Dzieł Fryderyka Chopina. O ile wszakże Chopin czeka jeszcze na kompletne wydanie swej korespondencji – o tyle każdy, najdrobniejszy nawet rękopiśmienny zapis Karola Szymanowskiego posiadamy już utrwalony drukiem: obok dzieł muzycznych wydana jest pełna korespondencja kompozytora, jego pisma muzyczne i pisma literackie. Trawestując słowa Norwida: wobec Karola Szymanowskiego wielki-zbiorowy-obowiązek został spełniony.

Teresa Chylińska

Prawykonanie nowego utworu Pawła Mykietyna w Paryżu

10 października w Paryżu odbyło się prawykonanie utworu Hommage à Oskar Dawicki na orkiestrę symfoniczną Pawła Mykietyna. Utwór został zamówiony przez Radio France, a wykonali go Radio France Philharmonic Orchestra.

więcej
Trzy prawykonania utworów Pawła Łukaszewskiego

W październiku aż trzy utwory Pawła Łukaszewskiego rozbrzmiewać będą po raz pierwszy – prawykonane zostało Laudate Dominum (11 października, Wrocław) oraz Litania de Sanctis Martyribus (11 października, Słubice). Requiem w wersji na orkiestrę kameralną odbędzie się 31 października w Krakowie. 

więcej
Prawykonanie „Arioso e furioso” i „Glorii” Mikołaja Góreckiego

11 października na Śląsku odbyły się dwa prawykonania utworów Mikołaja Góreckiego – w Tychach wybrzmiał po raz pierwszy Arioso e furioso, koncert na gitarę, orkiestrę smyczkową i perkusję. Natomiast w Bielsku-Białej Gloria na chór mieszany i orkiestrę smyczkową.

więcej
Muzyka na smyczki - nowy katalog wypożyczeniowy PWM

Szanowni Państwo,
orkiestra smyczkowa w bogatym zestawie muzycznych narzędzi jest instrumentem szczególnym.
Jej pozornie jednorodne brzmienie, pozornie (znów!) ograniczony zasób kolorystycznych środków, pozornie (po raz kolejny!) mniejsze niż zespołu symfonicznego możliwości ekspresyjne mogą być dla twórców i wykonawców przekleństwem lub wyzwaniem. Dla niewprawnego artysty z pewnością tym pierwszym. Prawdziwemu mistrzowi jednak uda się wyzwolić ze smyczkowego dźwiękowego organizmu niezwykłą paletę sonorystycznych wartości, szeroką gamę melodycznych, harmonicznych, rytmicznych, artykulacyjnych i dynamicznych rozwiązań, wreszcie niezliczoną ilość wyrazowych niuansów. Orkiestra smyczkowa ma jeszcze jedną zaletę – jest instrumentem na swój sposób pragmatycznym, mobilnym, powszechnie dostępnym, ekonomicznie stosunkowo łatwym w utrzymaniu. Być może dlatego zespoły smyczkowe zyskują coraz większą popularność.
 

więcej