• Czas trwania: 8'
• Obsada: T solo-2222-4000-batt-archi; banda: fl.ar.pf.cmplli.arm
• Rok powstania utworu: 1863
• Autor libretta: Jan Chęciński
• Autor opracowania: Kazimierz Sikorski
• Postaci: głosy, partytura

Melodia starego kuranta zwraca myśl Stefana ku nieżyjącym już ojcu i matce. ''W trzecim akcie jest ów sławny kurant, co się tak publiczności podobał. Jest to polonez zamknięty tylko w ośmiu taktach, a napisany w stylu arcystaroświeckim, przypominającym co najmniej Ogińskiego'' (recenzja w ''Gazecie Muzycznej i Teatralnej'', 13 X 1865). ''Ale główną zaletą tego aktu [...] jest scena Stefana z kurantem. Już to sama myśl skombinowania kilku instrumentów, jako to: fletu, harfy, fortepianu i dzwonka [także fisharmonii], do naśladowania głosu staroświeckiego kuranta jest szczęśliwym i oryginalnym pomysłem, tym bardziej, że bicie zegara powtarza się później w echu, zrobionym przez smyczkowe instrumenta. Taż sama melodia, wychodząca niby z zegara, służy za przygrywkę do pięknej arii'' (recenzja w ''Dzienniku Warszawskim'' 31 IX 1865).