Brzezina
na sopran i fortepian
Zygmunt Mycielski skomponował Brzezinę w 1951 roku, kiedy gościł u Jarosława Iwaszkiewicza w Stawisku. Słowa zaczerpnął z przedwojennego opowiadania pisarza pod tym samym tytułem. Tam jest to piosenka, którą śpiewa towarzysząca umierającemu bohaterowi wiejska dziewczyna, Malina. Prosta lamentacja ludowa w opracowaniu kompozytora nabiera wysoce artystycznego wymiaru. Melodia emanuje emocjami; jest liryczna i pełna melancholii, o wyrazistej ekspresji. Melizmatycznie traktowany głos solowy swobodnie oplata się wokół centralnych dźwięków, uwydatniając kunsztowny rysunek melodyczny. Partia fortepianu dopełnia harmonicznie głos wiodący. Podejmując z linią solową nieustanny dialog, bierze także udział w budowaniu głęboko ekspresyjnej narracji. Przejmujący jest już początek pieśni, sopran intonuje tu bolesną skargę w najwyższym rejestrze. W kolejnych powtórzeniach kompozytor redukuje intensywność emocji, przechodząc w nastrój smutku i jednocześnie pogodzenia się z tym, co nieuchronne. Lamentacyjne zawodzenie nawiązuje co prawda do tradycyjnych pieśni pogrzebowych, jednak Brzezinie daleko do prostej ludowości. W utworze dominują
rozpacz utraconej miłości i przeczucie śmierci, ujęte w artystyczną formę. (...)
Beata Bolesławska-Lewandowska
- Autor słów: Jarosław Iwaszkiewicz
- Seria: Canto
- ISMN 979-0-2740-3861-8
- Liczba stron: 12
- Oprawa: miękka
- Nr wydania: 1
- Rok wydania: 2026
- Postaci: partytura i głosy
- Format: N4 stojący (235x305 mm)
Inne tytuły w serii
Inne tytuły autora
Inne tytuły w kategorii - Głos(y) solo i fortepian
Inne tytuły w kategorii - Wokalno-instrumentalne
