Impromptu albo wariacje na temat arii „Que ne suis-je la fougère”
na fortepian
Impromptu albo wariacje na temat arii „Que ne suis-je la fougère” to jeden z najbardziej reprezentatywnych przykładów twórczości fortepianowej krakowskiego kompozytora Franciszka Mireckiego (1791–1862).
Utwór cechuje się charakterystyczną dla twórczości Mireckiego przejrzystą, przeważnie homofoniczną fakturą oraz nadrzędną rolą melodyki. Istotną rolę w kształtowaniu dramaturgii dzieła odgrywa introdukcja, która w przeciwieństwie do tematu ma charakter niezwykle burzliwy i podniosły, jednak mocno osadzony w tradycji klasycyzmu. Faktura oraz sposób kształtowania fraz przywodzą na myśl orkiestrową uwerturę i tak też powinny zostać odwzorowane pod względem wolumenu oraz barwy brzmienia.
Wychowany w duchu poszanowania wartości klasycznych, Mirecki przykładał dużą wagę do sposobu konstruowania utworu, co widoczne jest choćby w sposobie dobierania różnorodnych technik wariacyjnych w następujących po sobie wariacjach. Szczególną uwagę warto zwrócić na wariacje ósmą i dziewiątą. Połączenie durowego, opisanego głównie przez trzydziestodwójki oraz sześćdziesięcioczwórki tematu z jego molową, prostą wersją sprawia, że utwór nabiera oddechu, aby poprowadzić słuchacza do wirtuozowskiego finału.
Utwór nieskomplikowany, przeznaczony dla średniozaawansowanych pianistów.
- Autor opracowania: Aleksandra Dąbek
- Seria: Strumento
- ISMN 979-0-2740-3591-4
- Liczba stron: 24
- Nr wydania: 1
- Rok wydania: 2026
- Postaci: instrument solo
- Format: N4 stojący (235x305 mm)
Inne tytuły w serii
Inne tytuły w kategorii - Fortepian solo
Inne tytuły w kategorii - Solowe
