PWM

Szukaj
Zaawansowane
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
biuletyn informacji publicznej


Pub

Sonata

na altówkę i fortepian

  • Wydawca:  PWM

Kraje dostawy:
  • Nr kat. 838


 

Powstała prawdopodobnie pod sam koniec XIX wieku Sonata op. 22 na altówkę i fortepian Wojciecha Gawrońskiego jest ze wszech miar godna uwagi. Ma ona istotne znaczenie historyczne jako pierwszy znany polski utwór kameralny z wykorzystaniem altówki. Co prawda w ukończonym prawdopodobnie wiosną 1829 roku Triu g-moll op. 8 Fryderyk Chopin rozważał po jednym z wykonań kwestię „żeby zamiast skrzypców użyć altówki", to jednak Sonata Gawrońskiego uchodzi – jak do tej pory – za pierwszy kameralny utwór cykliczny w przeznaczonej na ten instrument polskiej literaturze muzycznej. Wcześniej datuje się tylko Rêverie Henryka Wieniawskiego, pochodzące z czasów, kiedy on sam okazjonalnie grywał w kwartecie smyczkowym na altówce (1859).
Sonatę otwiera dostojny temat polonezowy, który wraz z przeplatającym się z nim szybkim triolowym drugim tematem tworzy podstawę dość wyraźnej formy allegra sonatowego. Część druga to posępny i patetyczny marsz żałobny, utrzymany w formie ABA1, po którym następuje część trzecia ‒ skrząca się humorem, ale z domieszką refleksji przeprowadzona w dość kunsztownej formie sonatowo-rondowej.
Na tle dość obfitej, choć mało spopularyzowanej, europejskiej – angielskiej, czy niemieckiej literatury na altówkę i fortepian z przełomu XIX i XX wieku (np. Yorka Bowena, Arnolda Boxa, Roberta Fuchsa, Friedricha Kiela) utwór ten prezentuje się jako niezwykle ciekawy, choć zapoznany przykład.

Bogusława Hubisz-Sielska



  • Seria: Strumento
  • ISMN 979-0-2740-2099-6
  • Wersja językowa wydania: eng, pol
  • Liczba stron: 42+16
  • Oprawa: miękka
  • Nr wydania: 2
  • Rok wydania: 2019
  • Postaci: głos solowy (instrument) z akompaniamentem
  • Format: N4 stojący (235x305 mm)

35,00 zł

Do koszyka

Wysyłka w ciągu 48 - 72 godzin


Kontakt

Formy dostawy

Prawo odstapienia od umowy