• Czas trwania: 5'
• Obsada: 3232-4330-batt (6esec) pf-archi
• Rok powstania utworu: 2005
• Postaci: głosy, partytura

Podczas jednego ze spotkań Pani Dyrektor NOSPR - Joanna Wnuk-Nazarowa stwierdziła, że w ostatnich latach nie powstają utwory krótkie, który mogą rozpoczynać koncert. Refleksją tej rozmowy była inspiracja do napisania Uwertury, którą pozwoliłem sobie zadedykować pani Wnuk-Nazarowej. Utwór trwa pięć minut i jego narracja ma charakter optymistyczny. Sam początek (dwa akordy tutti) jest świadomym echem Uwertury tragicznej Brahmsa. Ale tylko na początku, gdyż dalej charakter muzyki nie ma nic z tragizmu. W instrumentach blaszanych występują elementy fanfarowe. Punktem centralnym jest chorał najpierw w trąbkach i puzonach, a po raz drugi powtórzony w grupie smyczkowej. Przed zakończeniem, dla kontrastu ma miejsce dziewięciotaktowy fragment Quasi Lento. W przebiegu całości pojawiają się trzy momenty aleatoryczne liberamente ma in tempo, jako kontrast w stosunku do niemal motorycznego ruchu w całym utworze. Jan Krenz