2021-09-17

Już dziś startuje 64. odsłona „Warszawskiej Jesieni”. W programie: premiera instalacji i koncert symfoniczny.
 

Zapraszamy do Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, do Pałacu Czapski, gdzie o godz. 16:00 odbędzie się wernisaż instalacji Czarodziejska góra, czyli opera patologiczna Adama Dudka z muzyką Tadeusza Wieleckiego. „Powieść Thomasa Manna Czarodziejska góra, która jest istotnym źródłem inspiracji dla mojej pracy, zaciekawiła mnie najbardziej w swojej wieloznaczności jako metafora zejścia w zaświaty, doświadczenia śmierci i zapomnienia, jako metafora zatracenia osobowości, izolacji i ucieczki w nicość”, wyjaśnia Adam Dudek. „Widzę w tym i upodlenie, i wzniosłość. Spośród wielu wątków powieści szczególnie dla mnie ważne to: choroba, ciało i czas. Bo widzę w nich i wzniosłość, i upodlenie”. Wstęp wolny, możliwy w godzinach 10:00–18:00 między 17 a 25 września z wyjątkiem 20 września. 
 

O godz. 19:30 rozpocznie się koncert inaugurujący Festiwal. W Filharmonii Narodowej muzycy Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia prowadzeni przez Vincenta Kozlovsky’ego wykonają po raz pierwszy – na świecie lub w Polsce – utwory Elżbiety Sikory, Ash Fure, Agaty Zubel i Marka Applebauma. 

„Z fragmentu słynnego poematu Coleridge’a The Rime of the Ancient Mariner (Pieśń o starym żeglarzu) »wskoczyła« mi do ucha sekwencja z albatrosem, ale odkształcona”, pisze Ash Fure o swoim Bound to the Bow, który będzie miał podczas „Warszawskiej Jesieni” swoje polskie prawykonanie. „Albatros, wielka skrzydlata istota, nie został zabity strzałą z łuku żeglarza, by zawisnąć na jego szyi, jak u Coleridge’a, lecz przywiązany na dziobie łodzi. Wyłoniło się z tego kilka sprzecznych określeń: ciężka lekkość, lot uziemiony, mokre, ciężkie skrzydła. Bound to the Bow jest naładowane taką właśnie spętaną energią kinetyczną. Oszalałe pasma dźwięków zaplątują się w gęstych, hałaśliwych sieciach. Smyczki miotają się po strunach jak ptaki w klatkach: trzepocą się, próbują osiągnąć ton, wznieść się do lotu”.
 

Skumfiduser! Marka Applebauma to jednoczęściowy utwór na orkiestrę i taśmę wygenerowaną przez komputer. Co oznacza tytuł? Jak wyjaśnia kompozytor: „skumfiduser to w języku duńskim słodka pianka. Co ważniejsze, jest to najfajniej brzmiące słowo we wszystkich językach. Zatem z wielką radością i nie bez fascynacji przedstawiam mój utwór jako pretekst do użycia tego nieprawdopodobnego słowa”.
 

„Stan niepewny, przemijanie, przenikanie... Z ciekłego powietrze przeobraża się w lotne. Tak uchwycone, przybiera kolejną postać. Tajemnica…” – w ten sposób Elżbieta Sikora opisuje nastroje i wrażenia towarzyszące jej nowemu utworowi Liquid Air, który będzie miał swoje prawykonanie podczas koncertu inauguracyjnego 17 września w Filharmonii Narodowej. Na tym samym koncercie swoje polskie prawykonanie będzie mieć także Triptyque Agaty Zubel – utwór, który zabrzmiał po raz pierwszy w lutym tego roku w ramach paryskiego Festiwalu Présences. Kompozytorka stawia w nim pytanie na temat natury tryptyku, zarazem dając swoją odpowiedź i zachęcając do zanurzenia się w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości z jednym zastrzeżeniem:
 

Czy tryptyk powinien tworzyć jedną całość?

Tak, na tym polega tryptyku trwanie,

pod warunkiem, że potrafimy się pochylić nad każdym

ze stanów osobno.

W czasie koncertu obecni na sali koncertowej otoczeni będą dźwiękami rozbrzmiewającymi nie tylko z estrady, lecz także z różnych stron widowni. Nie stanowi to jedynie zabiegu akustycznego, ale ma przynosić wrażenie pochłonięcie przez muzykę.


 

Transmisje na żywo i podcasty dostępne na stronie internetowej festiwalu: www.warszawska-jesien.art.pl