2022-11-18

Nasz listopadowy kompozytor miesiąca to człowiek przesycony muzyką: od dziecka zafascynowany dźwiękami i od małego próbujący własnych sił w komponowaniu, a jednocześnie wykorzystujący schematy i tradycyjne formy do budowania własnych nieoczywistych konstrukcji. A wszystko to z myślą o stymulacji umysłów i talentu najmłodszych twórców. Poznajmy zatem Mirosława Gąsieńca!

Kompozytor dzieli swoje życie pomiędzy nauczanie, komponowanie, wykonawstwo i organizację – odnosząc sukcesy w każdej z tych dziedzin. Wykłada na wrocławskiej Akademii Muzycznej, jest laureatem licznych konkursów kompozytorskich oraz stypendiów (był m.in. prywatnym stypendystą Witolda Lutosławskiego, u którego studiował kompozycję przez 8 lat), a także koncertującym i wielokrotnie nagradzanym pianistą. Jako młody muzyk często uczestniczył w rozmaitych koncertach i festiwalach, słuchając wykonań własnych kompozycji lub biorąc udział w prawykonaniach utworów współczesnych. Później sam poświęcił się organizacji muzycznych wydarzeń (m.in. Międzynarodowego Śląskiego Festiwalu Muzycznego „Porozumienie”), a także odkrywaniu na nowo i propagowaniu zapomnianych polskich kompozytorów, m.in. Antoniego Stolpego, Józefa Krogulskiego.

Gąsieniec wywodzi się z muzycznej rodziny. Czwórka starszego rodzeństwa grała na instrumentach, a więc decyzja o rozpoczęciu nauki muzyki zapadła naturalnie. Już jako młody pianista przejawiał talent do pisania. Na zajęciach z fortepianu chętnie improwizował na podstawie zadanych modulacji, tworząc małe kompozycje. Szybko odkrył też niezwykłe możliwości barwowo-wyrazowe innych instrumentów oraz całej orkiestry. Wspomina, jak w dzieciństwie z fascynacją, raz za razem słuchał z domowego adaptera koncertów fortepianowych Rachmaninowa i Paderewskiego. Wielkie wrażenie zrobił na nim także poemat symfoniczny Stanisław i Anna Oświecimowie Mieczysława Karłowicza. W wieku 9 lat zapisał swój pierwszy utworek – preludium w stylu Chopina – który po ponad pół wieku (i odpowiednich przeróbkach) opublikował w fortepianowym zbiorze Album dla dzieci jako Souvenir de Chopin. Cały zbiór powstał dla wnuczka kompozytora, Franciszka, i dedykowany został nauczycielce, pod której opieką młody pianista rozwijał talent. Jest to kolekcja barwnych, żywych miniatur, w których zachwycają plastyczne łączenia akordów.



Pisząc muzykę dla najmłodszych, Gąsieniec chętnie sięga po tańce. Uważa, że pozwalają one rozwijać nie tylko biegłość techniczną, ale również szczególny rodzaj intuicji, potrzebny do wrażliwej interpretacji różnorodnych form i odmiennej ekspresji. W jego Zbiorach tańców (w różnych układach obsadowych, np. na wiolonczelę lub skrzypce z fortepianem) znajdziemy wszystkie taneczne kolory i temperamenty: od lirycznej, nokturnowej Barkaroli po niezwykle wdzięczny i dowcipny Gawot, od ognistego Tanga po tryskający ludowością Oberek. Każda miniatura to małe arcydzieło, zbudowane w oparciu o typowe dla danego tańca rytmy, skale i charakter, ale wymykające się wszelkim schematom. Gąsieniec posiada rzadki kompozytorski zmysł, umiejętność pisania lekkich, wdzięcznych miniatur, w których inwencja melodyczna i harmoniczna pomysłowość idzie w parze z logiką konstrukcji. Pod warstwą dźwiękowej urody kryje się organiczna praca motywiczna, przeplatanie linii kantyleny i akompaniamentu oraz inteligentnie przeprowadzona narracja – wszystko to jest przyjemnością nie tylko dla ucha, ale też dla umysłu.

O zaletach utworów Mirosława Gąsieńca można przekonać się też osobiście – część z nich dostępna jest na wirtualnych półkach serwisu nkoda, gdzie czekają na pobranie w wersji cyfrowej. W wersji tradycyjnej, papierowej, natomiast można je kupić w stacjonarnej i internetowej księgarni PWM – jeszcze do końca miesiąca dostępne są w naszej ofercie ze specjalną zniżką.

Autorką artykułu o Mirosławie Gąsieńcu jest Karolina Dąbek.