PWM

Szukaj
Zaawansowane

Henryk Wieniawski

Henryk Wieniawski

1835-1880

Henryk Wieniawski urodził się w 1835 roku w Lublinie. W rodzinnym mieście pobierał pierwsze lekcje muzyki, a studia uzupełniał w Paryżu u L. J. Massarta, kończąc je z wyróżnieniem.
Z młodszym bratem Józefem, wybitnym pianistą, rozpoczął cykl koncertów w największych ośrodkach muzycznych Polski, Rosji, Niemiec, Anglii i Francji. Od 1860 roku przebywał w Petersburgu, gdzie otrzymał stanowisko koncertmistrza dworu cesarskiego oraz posadę profesora konserwatorium. Ukoronowaniem sławy wybitnego skrzypka byłą tournee po Ameryce w latach 1872-74 razem z Antonim Rubinsteinem. Po powrocie Wieniawski objął stanowisko profesora konserwatorium w Brukseli, zastępując V. Vieuxtempsa. Od 1879 roku przebywał ponownie w Rosji. W 1880 roku umarł w Moskwie.

Z działalnością estradową Wieniawskiego łączy się twórczość kompozytorska. Jako rewelacyjny skrzypek, porównywany często do Paganiniego, znakomicie rozwinął styl brillant w literaturze skrzypcowej. Tworzył koncerty, etiudy, tańce, fantazje na tematy operowe i utwory popisowe. Wykorzystywał pełną gamę środków wirtuozowskich.
Józef Joachim, wielki skrzypek i autorytet ówczesnych czasów, pisał w pamiętnikach o Wieniawskim: "Był zawsze najbardziej szalonym i ryzykanckim wirtuozem, jakiego kiedykolwiek widziałem. Kto nie był świadkiem tych najśmielszych, akrobatycznych skoków, jakie wykonywał, ten nie może sobie wyobrazić, co potrafi wydobyć lewa ręka Wieniawskiego".