PWM

Szukaj
Zaawansowane
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
biuletyn informacji publicznej


Pub

Kwartety smyczkowe

opp. 37, 56

Kraje dostawy:
  • Nr kat. 8151

  • ISBN ISSN: 83-224-1052-2

 

Zdzisław Jachimecki tak pisał w 1927 r. o I Kwartecie smyczkowym: ''Seraficki początek tego kwartetu zbudowany na bezwzględnie najzgodniejszych harmoniach budzi prawdziwą sensację''. W tym allegrze sonatowym panuje atmosfera charakterystyczna dla muzyki skrzypcowej Szymanowskiego z czasów fascynacji impresjonizmem. Spokojna, lecz pełna wyrazu kantylena rozbrzmiewa zazwyczaj w uprzywilejowanym wysokim rejestrze na tle szmerowego towarzyszenia. Na moment zmianę klimatu wprowadza początek II części. Prosta melodia tematu poddawana jest wariacyjnym przemianom, z których już początkowa przywraca atmosferę I części kwartetu. Ustęp Lento assai przywodzi na myśl klimat muzyczny I koncertu skrzypcowego i Mitów. Część ta łączy się attaca z finałem radykalnie zmieniającym charakter utworu. ''Obie te części nie zapowiadają zgoła niespodzianki, jakie czekają słuchacza w finale kwartetu - pisze Jachimecki - jest to ustęp ściśle politonalny [...], zbudowany jako fuga w czterech tonacjach akordu zmniejszonego septymowego c, es, fis i A-dur. Jest to zupełny unikat muzyki współczesnej, który doszedł do najśmielszych kombinacji politonalnych'' Rytmiczna motoryczność nadaje tej części wyjątkowy charakter na tle ówczesnego języka muzycznego Szymanowskiego. W II kwartecie smyczkowym (1927) dedykowanym dr Olgierdowi i Julii Sokołowskim ważną rolę odgrywa rapsodyczna kantylena i efekty kolorystyczne. W miarę przeobrażania tematu muzyka staje się coraz bardziej ekspresyjna, a szeroki wachlarz artykulacji na ogół w cichej dynamice i con sordino oraz liczne tremola, tryle, flażolety stwarzają niezwykłe efekty brzmieniowe. Kontrast i wyraźne ożywienie wprowadzone w Vivace, scherzando podkreśla dodatkowo połączenie obu części attaca. Profil rytmiczny scherza jest wyrazisty, a liczne akordy mają nawet szorstkie, dysonujące brzmienie. Charakterystycznym rysem tej części jest nawiązanie do folkloru poprzez motywy wyraźnie spokrewnione z Harnasiami. Echa muzyki góralskiej słychać również w finałowej fudze podwójnej - drugi temat fugi, wywiedziony z pierwszego, oparty jest na skali podhalańskiej, a finalna kulminacja wieńczy kwartet ludowo brzmiącymi akordami.


  • Seria: Polska Muzyka Kameralna
  • Wersja językowa wydania: eng, pol
  • Liczba stron: 16+16+16+16
  • Oprawa: miękka
  • Nr wydania: 1
  • Rok wydania: 1980
  • Postaci: głosy
  • Format: A4 stojący (210x297 mm)

59,00 zł

Do koszyka

Wysyłka w ciągu 14 dni


Kontakt

Formy dostawy

Prawo odstapienia od umowy