• Obsada: 1S 1MS 1A 3T 4B-Att-coro misto off-stage: 4Horns & 4Trumpets on-stage: Piccolo 4[1.2.3/Picc.4/Picc] 3[1.2.EngHn] 3[1.2.BCl] 3[1.2.CBsn] — 4 3 3 1 — Perc Cel Org Harp — Strings
• Rok powstania utworu: 1908
• Autor libretta: Aleksander Bandrowski
• Zamówienie: materiał na życzenie
• Postaci: głosy, partytura, wyciąg fortepianowy, głosy chóralne

Libretto opery powstało na podstawie dramatu Stanisława Wyspiańskiego. Nową wersję utworu kompozytor sporządził w latach 1944-48. ''Znaczną część partytury ''Bolesława Śmiałego'' stworzył Różycki w czasie studiów w Berlinie, jedynie III akt powstał we Lwowie. W tej pierwszej, młodzieńczej jeszcze operze widoczne są znaczne wpływy Wagnera i Ryszarda Straussa [...]; styl melodyki Różyckiego nie jest jeszcze w pełni wykrystalizowany, także i konstrukcja utworu wykazuje pewne wady, wynikające zresztą w dużej mierze z niedostatków libretta. Niemniej jednak na tle ówczesnej polskiej twórczości operowej był ''Bolesław Śmiały'' dziełem wybitnym i w znacznym stopniu nowatorskim; został też bardzo pochlebnie oceniony przez krytyków (m.in. przez Z. Jachimeckiego i A. Chybińskiego). Charakterystyczne cechy tej opery to monumentalizm, samodzielność potężnie rozbudowanej partii orkiestrowej (scena burzy), wprowadzenie zasady motywów przewodnich oraz wielka siła dramatycznego napięcia poszczególnych scen (scena między królem a biskupem w I akcie, scena u wrót kościoła). Trzeba też podkreślić, że ''Bolesław Śmiały'' jest od czasu Elsnera i Kurpińskiego pierwszą polską operą historyczną''. (J. Kański ''Przewodnik operowy'', Kraków 1997).