• Czas trwania: 18'
• Obsada: solo: Clarinet[Bass Clarinet], 4Percussion & Piano, Violin; 2[1/AFl.2/Picc] 2 2 2 — 4 2 2 0 — CD — Strings(9/3/2/4)
• Rok powstania utworu: 2005
• Zamówienie: Warszawska Jesień

Włoski przymiotnik ''vagante'' oznacza ''wędrujący'', ''wałęsający się'', ''błąkający się'' i oddaje charakter i sens tej przestrzennej kompozycji, w której soliści i orkiestra są ustawieni wokół słuchaczy, głośniki nad ich głowami tworzą gigantyczną elipsę, zaś najistotniejszym tematem utworu jest wędrowanie dźwięku - pomiędzy głośnikami, od solisty do solisty, od jednej do drugiej grupy instrumentów. Dźwięki wędrują po trajektoriach przypominających czasami symetryczne formy mandali, których rysunki wynikają z przecinania się różnego kształtu linii łączących 12 punktów równomiernie rozmieszczonych na okręgu jak godziny na tarczy zegara. Tej wędrówce przyporządkowana jest większość pozo-stałych parametrów muzycznych, takich jak wysokości dźwięków, rejestry, czas trwania, rytmy, artykulacja - o nich w wielu miejscach partytury decydują zresztą algorytmy oparte na wyborach losowych. Te probabilistyczne decyzje zależą jednak od skomponowanej w pełni partytury ruchu dźwięków w przestrzeni. Instrumenty solowe to klarnet + klarnet basowy, skrzypce, perkusja (głównie marimba) oraz fortepian - wchodzą one w skład warszawsko-gdańskiego zespołu Kwartludium. Utwór powstał dla tego zespołu, jak również dla Polskiej Orkiestry Radiowej oraz dyrygenta Daniela Gazona. W realizacji partii elektronicznej, odtwarzanej z wielokanałowej taśmy, pomagał mi Jacek Partyka. Towarzysząca utworowi projekcja video jest autorstwa Miłosza Łuczyńskiego. [Krzysztof Knittel]