PWM

Szukaj
Zaawansowane

Karol Kurpiński

Karol Kurpiński

1785-1857

Karol Kurpiński urodził się w 1785 roku we Włoszakowicach. Karol Kazimierz, który w przyszłości miał się stać jednym z czołowych polskich kompozytorów I połowy XIX wieku, był piątym z sześciorga dzieci Marcina Kurpińskiego i Franciszki z Wańskich, pochodzącej z rodu znanych wielkopolskich muzyków - Jana i Rocha Wańskich. W dwunastym roku życia Karol Kurpiński udał się do miejscowości Sarnowa koło Rawicza, by w tamtejszym kościele, którego proboszczem był brat jego matki ks. Karol Wański, podjąć się pełnienia funkcji organisty.

Z początkiem 1800 roku 15-letni Karol opuścił na zawsze rodzinne strony i udał się do Moszkowa pod Lwowem, gdzie pod opieką wuja Rocha Wańskiego rozwijał swój talent muzyczny jako drugi skrzypek w orkiestrze pałacowej Feliksa Polanowskiego. Niestety śmierć w roku 1808 życzliwego Kurpińskiemu mecenasa Feliksa Polanowskiego, a następnie wuja Rocha Wańskiego oraz likwidacja orkiestry pałacowej zmusiły 23-letniego muzyka w lutym 1810 roku do opuszczenia Moszkowa. Karol Kurpiński zamieszkał w Warszawie, gdzie Józef Elsner, kompozytor i od 1799 r. dyrektor orkiestry Teatru Narodowego (w przyszłości nauczyciel F. Chopina), zaangażował Karola Kurpińskiego na stanowisko drugiego dyrygenta orkiestry teatralnej od nowego sezonu teatralnego tj. od 1 lipca 1810 roku.

Za czas szczytowych osiągnięć Kurpińskiego, tak osobistych, jak i zawodowych można uważać lata 1815-1823. Z początkiem stycznia 1815 r. został przyjęty w poczet członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Warszawie. W tym samym roku zawarł związek małżeński z młodą aktorką Teatru Narodowego, uczennicą W. Bogusławskiego, Zofią Brzowską. Karol Kurpiński jako kompozytor, dyrygent, teoretyk, publicysta, organizator różnych form życia muzycznego, propagator polskiej sztuki narodowej spełnił szczególną rolę w rozwoju polskiej kultury muzycznej. Dzięki swej różnorodnej i chlubnej działalności wszedł na trwałe do grona najwybitniejszych muzyków polskich.