Zbigniew Turski, urodzony 16 X 1908 w Warszawie (nie 21 VII 1908 Konstancin), zmarł 7 I 1979 w Otwocku, polski kompozytor i dyrygent. Studiował w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie kompozycję u P. Rytla (dyplom zdobył w 1937 roku) i dyrygenturę u W. Bierdiajewa. W latach 1936–1939 był reżyserem muzycznym Polskiego Radia w Warszawie. Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Warszawie. Od 1945 do 1946 roku był dyrektorem artystycznym i dyrygentem Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku; w okresie od 1948 do 1949 wykładał w PWST w Warszawie; od 1959 do 1960 pełnił funkcję prezesa ZKP; a w latach 1957–1973 dyrektora muzycznego Teatru Współczesnego w Warszawie, z którym współpracował do końca życia jako autor muzyki do spektakli teatralnych.
W 1948 roku otrzymał złoty medal na Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury z okazji XIV Letnich Igrzysk Olimpijskich w Londynie za Symfonię „Olimpijską”; w 1955 nagrodę Ministra Kultury i Sztuki oraz nagrodę II Festiwalu Muzyki Polskiej; w 1957 nagrodę ZKP „za całokształt wybitnej działalności kompozytorskiej”; w 1960 nagrodę Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci i młodzieży; w 1968 nagrodę państwową II stopnia za twórczość kompozytorską szczególnie w dziedzinie muzyki teatralnej, radiowej i filmowej.
Większość kompozycji przedwojennych Turskiego spłonęła podczas powstania warszawskiego.
"Symfonia" wyrasta z tradycji postromantycznej, lecz jej niebanalna i bogata treść muzyczna, skomplikowana siatka odniesień motywicznych, ciekawa kolorystyka ("Larghetto"), atonalna melodyka i harmonika pozbawiona całkowicie związków funkcyjnych wskazują zarówno na „wpływ impresjonizmu względnie szkoły Rimskiego-Korsakowa” (Turski, jw.), jak też inspiracje płynące ze szkoły ekspresjonistyczno-dodekafonicznej.
